ข้อความรัก

สายลมพัดมา…ก็สะท้าน

สายลมพัดมา…ก็สะท้าน
ร้าวรานเหลือเกิน…รู้ใหมหนอ
กับความคิดถึง…ที่ไม่รู้จักพอ
ทำยังไงหนอ…ที่คุณจะหวนมา

พอเถอะนะ…หัวใจเจ้าเอ๋ย
อย่าเรียกร้อง…อะไรมาก…เลยหนา
ความคิดถึง…ที่มาสุม…ในอุรา
เขาไม่รู้…หรอกว่า…มากเพียงใด

เธอเป็นกำลังใจ ของฉันเสมอ

เธอเป็นกำลังใจ ของฉันเสมอ
เพียงได้สบตาเธอ ฉันก็พร้อมจะสู้
จะร้อน จะหนาว ยังมีเธอคอยเฝ้าดู
ยามอ่อนล้า เธอก็อยู่ ไม่ห่างไกล

บนหนทางข้างหน้า
เพียงมีเธอ ห่วงหา อยู่ใกล้ ๆ
อุปสรรค ขวากหนาม จะฟันฝ่าไป
เพียงมีเธอเป็นกำลังใจ…ก็จะไม่หวั่นไหว ใด ๆ เลย

สิ่งที่ทำ มันสะท้อนอยู่

สิ่งที่ทำ มันสะท้อนอยู่
ฉันรับรู้ และสัมผัสได้
ว่าเธอเองก็คง มีแก่ใจ
จึงคอยห่วงใย และใส่ใจกัน

เธอเลือกมองแต่เขาเท่านั้น

เธอเลือกมองแต่เขาเท่านั้น
ส่วนตัวฉันก็เป็นได้แค่นี้
แค่คนที่ไม่สำคัญเลยคนดี
ทั้งหมดที่ทำไปไม่คยมีค่าอะไรเลย

รู้ว่าฉันเป้นได้แค่ไหน

รู้ว่าฉันเป็นได้แค่ไหน
ถึงแม้ว่าไม่ได้อยู่ในหัวใจเธอคนนี้
คำว่าฉันเป้นพี่ชายที่แสนดี
เป้นได้เท่านี้ก็ดีเกินไป

เธอมีเขาคนนั้นอยู้ข้างๆ
ฉันมันก็ทางผ่านที่มาทำให้หวั่นไหว
พี่ชายมันก้มากเกินไป
ที่เธอจะให้ฉันมา

เมื่อก่อนเคยรู้สึกแบบนั้น

เมื่อก่อนเคยรู้สึกแบบนั้น
เคยรู้สึกว่าผูกพันกันที่ตรงใจ
วันนี้..เวลานี้…มันกลับต้องมาหวั่นไหว
เพราะว่าเจอหน้ากันที่ไร..กลับอึดอัดกัน

คำพูดเมื่อก่อนที่เคยพูดมา
ฉันจะไม่ถวงสัญญากับเธอนั้น
ลืมไปเถอะความทรงจำ
แล้วลืมว่าเธอเคยมีฉันอยู่ในหัวใจ