กลอนขอโทษสั้นๆ

ขอโทษนะ… ที่ทำให้เสียใจ ในครั้งนั้น

ขอโทษนะ… ที่ทำให้เสียใจ  ในครั้งนั้น
สมควรแล้วกับโทษทัณฑ์  ที่เธอจะไม่เห็นค่า
มองผ่านเลย เฉย เฉย  ไม่เห็นในสายตา
ฉันรับรู้แล้วว่า  ความปวดร้าววิญญา  เป็นเช่นไร

แค่กลับมาขอโทษ  และยอมรับผิด
แม้จะรู้ว่าหมดสิทธิ์  ที่เธอจะให้อภัยได้
แค่ต้องการขอโทษ  เพื่อลบล้าง  ความผิดในใจ
แค่ให้เธอรับรู้  แต่ไม่ต้องให้อภัย…
ฉันก็จะจากไป….และไม่กวนใจเธออีกเลย

ไม่รู้จะตอบแทนเธอยังไงดี

ไม่รู้จะตอบแทนเธอยังไงดี
เธอที่ชี้ทางสว่างให้ฉัน
เธอผู้มาสานต่อความผูกพัน
ทำให้ฉันที่อ่อนแอมีแรงสู้ต่อไป

ขอรักเธออย่างนี้ไปนานๆ
จะขับขานเพลงรักให้ถึงฝัน
ต่อเติมความรักความผูกพัน
ตราบจนวันที่เราจะแยกทาง…..

ดูแลตัวเองให้ดี

ดูแลตัวเองให้ดี
เพราะนับตั้งแต่ วันนี้ เธอจะไม่มีฉัน
คนที่คอยห่วงใย เอาใจใส่ กันและกัน
ฟ้ากว้าง กว้าง จะขวางกั้น เราห่างไกล

อาจทำได้แค่คิดถึง
คำ คำหนึ่ง ที่อาจซาบซึ้ง อาจหวั่นไหว
แต่ไม่มีวัน จะหวนกลับคืนไป
ขอแค่เป็นกำลังใจ ให้ก้าวเดินไป เจอแต่สิ่งที่ดีๆ

ยังรักเธอเหมือนเดิม

ทุกครั้งที่พบเจอหน้า
อยากรั้งเธอมาไว้ในอ้อมแขน
อยากโอบกอดเธอไว้จนสุดแรง
แต่ต้องแสร้งทำเป็นเฉยชา

รู้ว่าเธอยังปวดร้าว
กับเรื่องราวที่ฉันสร้างปัญหา
อยากจะย้อนวันและเวลา
อยากจะกลับไปบอกเธอว่า
“ยังรักเธอ”เหมือนเดิม

หากเธอจะเอ่ยว่า ไม่รักกัน

หากเธอจะเอ่ยว่า ไม่รักกัน
ให้นึกถึงวันที่เราเคยเคียงใกล้
อิงแอบแนบชิดอุ่นไอ
แล้วจะเลิกกันไป ง่ายๆ ได้ไงกัน

หากเธอจะเอ่ยว่าไม่รักกัน
แล้วความฝันที่ร่วมกันมานั้น
เธอลืมไปหมดแล้วหรือไรกัน
ว่าทุกๆวัน ฉันทำเพื่อเธอ

ภูผาที่มันสูง แน่นอน ว่าต้องแกร่ง

ภูผาที่ มันสูง แน่นอน ว่าต้องแกร่ง
ตั้งใจปีน ด้วยแรงใจ ขนาดไหน
ก็คงต้อง ยอมรับ ด้วยกายใจ
ว่าที่เรา ทำไป ดีเกินพอ

คำคนนั้น ไม่เป็น ที่เชื่อถือ
ถึงเขาคือ คนที่บอก ว่ารักเจ้า
แต่ตอนนี้ เขาเปลี่ยนใจ ไปรักเขา
คำคนนั้น เช่นน้ำเน่า ข้างคงคา

ที่เคยบอก ว่ารัก เป็นหนักหนา
ที่เคยพูด เคยจา ว่ารักเจ้า
ที่เคยบอก แค่ลมปาก สาวแพรวพราว
เต็มไปด้วย วาจาฉาน ไร้จริงใจ