Blog

ที่ไม่กล้าสบตา

ที่ไม่กล้าสบตา
เพราะอยากหนีความปวดปร่า…ที่ซ่อนไว้
กลัวเธอเห็นหยาดน้ำตาข้างใน
ที่ฉันเก็บกดไว้ ไม่ให้ไหลออกมา

แสร้งทำเป็นเข้มแข็ง
แต่ความจริง หมดแรง และอ่อนล้า
อย่าห่วงเลย หากฉันจะร้องไห้ออกมา
แค่น้ำตาให้กับคนไร้ค่า…ฉันจะเช็ดมันเอง

เข้าใจ…นะ…เข้าใจ

เข้าใจ…นะ…เข้าใจ
ว่าคนข้างในใจเธอไม่ใช่ฉัน
เข้าใจว่าเราไม่คู่ควรกัน
เข้าใจว่าฉันไม่ใช่คู่เธอ
แต่ผิดไหมที่คนไม่น่ารัก

อยากทำความรู้จักคนที่ชอบเสมอ
ไม่รู้เหมือนกันทำไมต้องแค่เธอ
เพราะทุกทีที่เจอมันเพ้อทุกครั้งไป

คนอย่างเธอ ก็แค่นี้

คนอย่างเธอ ก็แค่นี้
ไม่เห็นจะมีดี ที่ตรงไหน
ไม่เคยแคร์ความรู้สึกใคร
สิ่งที่เห็นมันไม่ใช่ อย่างที่เป็น

ก็แค่ผู้ชายเลว ๆ คนหนึ่ง
ที่ไม่ควรคำนึงถึง ไม่ควรเห็น
ไม่ควรค่า แม้แต่จะให้ ความชาเย็น
และไม่มีความจำเป็น ที่จะอยู่ ในสายตา

กำลังใจรอให้ใครเอามาให้

กำลังใจรอให้ใครเอามาให้
จงสร้างเองเอาไว้ให้เข้มแข็ง
เมื่อหมดกำลังใจไม่สิ้นแรง
เพราะเราแก่งจะสร้างมันขึ้นมา

เมื่อเราเหนื่อยเราก็ท้อแท้ได้
จงหาที่พักใจและมองหา
คนที่ด้อยกว่าเรายังมีค่า
หันมองมาสร้างค่าให้ตนเอง

ไม่รู้จะตอบแทนเธอยังไงดี

ไม่รู้จะตอบแทนเธอยังไงดี
เธอที่ชี้ทางสว่างให้ฉัน
เธอผู้มาสานต่อความผูกพัน
ทำให้ฉันที่อ่อนแอมีแรงสู้ต่อไป

ขอรักเธออย่างนี้ไปนานๆ
จะขับขานเพลงรักให้ถึงฝัน
ต่อเติมความรักความผูกพัน
ตราบจนวันที่เราจะแยกทาง…..

timewplk