ข้อความรัก

สายลมพัดมา…ก็สะท้าน

สายลมพัดมา…ก็สะท้าน
ร้าวรานเหลือเกิน…รู้ใหมหนอ
กับความคิดถึง…ที่ไม่รู้จักพอ
ทำยังไงหนอ…ที่คุณจะหวนมา

พอเถอะนะ…หัวใจเจ้าเอ๋ย
อย่าเรียกร้อง…อะไรมาก…เลยหนา
ความคิดถึง…ที่มาสุม…ในอุรา
เขาไม่รู้…หรอกว่า…มากเพียงใด

เธอเป็นกำลังใจ ของฉันเสมอ

เธอเป็นกำลังใจ ของฉันเสมอ
เพียงได้สบตาเธอ ฉันก็พร้อมจะสู้
จะร้อน จะหนาว ยังมีเธอคอยเฝ้าดู
ยามอ่อนล้า เธอก็อยู่ ไม่ห่างไกล

บนหนทางข้างหน้า
เพียงมีเธอ ห่วงหา อยู่ใกล้ ๆ
อุปสรรค ขวากหนาม จะฟันฝ่าไป
เพียงมีเธอเป็นกำลังใจ…ก็จะไม่หวั่นไหว ใด ๆ เลย

เธอเลือกมองแต่เขาเท่านั้น

เธอเลือกมองแต่เขาเท่านั้น
ส่วนตัวฉันก็เป็นได้แค่นี้
แค่คนที่ไม่สำคัญเลยคนดี
ทั้งหมดที่ทำไปไม่คยมีค่าอะไรเลย

รู้ว่าฉันเป้นได้แค่ไหน

รู้ว่าฉันเป็นได้แค่ไหน
ถึงแม้ว่าไม่ได้อยู่ในหัวใจเธอคนนี้
คำว่าฉันเป้นพี่ชายที่แสนดี
เป้นได้เท่านี้ก็ดีเกินไป

เธอมีเขาคนนั้นอยู้ข้างๆ
ฉันมันก็ทางผ่านที่มาทำให้หวั่นไหว
พี่ชายมันก้มากเกินไป
ที่เธอจะให้ฉันมา

เมื่อก่อนเคยรู้สึกแบบนั้น

เมื่อก่อนเคยรู้สึกแบบนั้น
เคยรู้สึกว่าผูกพันกันที่ตรงใจ
วันนี้..เวลานี้…มันกลับต้องมาหวั่นไหว
เพราะว่าเจอหน้ากันที่ไร..กลับอึดอัดกัน

คำพูดเมื่อก่อนที่เคยพูดมา
ฉันจะไม่ถวงสัญญากับเธอนั้น
ลืมไปเถอะความทรงจำ
แล้วลืมว่าเธอเคยมีฉันอยู่ในหัวใจ