กลอนเศร้า

เพราะชีวิตไม่ใช่เรื่องง่าย

เพราะชีวิตไม่ใช่เรื่องง่าย
และไม่มีใครมากมาย ที่จะเข้ามาหา
ไม่สามารถอ่านความรู้สึกได้ จากสายตา
ว่าคนที่เข้ามา เสแสร้ง แกล้งจริงใจ

เพราะชีวิต เป็นเรื่องยาก
จึงไม่อยาก ตั้งความหวัง กับใครที่ไหน
ขออยู่เงียบ เงียบ คนเดียว เรื่อยไป
สักวัน อาจพบคนจริงใจ ผ่านมา

หากเหงาจะมาหา

หากเหงาจะมาหา
หากมีน้ำตา จะมาเช็ดให้
จะคอยเป็นกำลังใจ
ในยามที่เธอไม่มีใคร เลยสักคน

หากอยู่ห่างจะห่วงใย
จะเข้าใจเมื่อเธอสับสน
หากทุกข์ ก็พร้อมจะทุกข์ทน
และจะเป็นคนอยู่เคียงข้างเธอ

เธอยังรักเขาอยู่ไหม

เธอยังรักเขาอยู่ไหม
เธอยังห่วงใยเขาหรือเปล่า
จะเป็นไปได้ไหมเรื่องระหว่างเรา
หรือว่าเธอยังมีเขาอยู่ในใจ

หลายๆครั้งที่พบเจอ
ก็ยังเห็นเสมอว่าเธอหวั่นไหว
ที่สุดของความปวดร้าวใจ
คือเห็นเธอร้องไห้ทุกวัน

ฉันอยู่ตรงนี้ไง

ฉันอยู่ตรงนี้ไง
มองดูซิแล้วเธอจะเห็นฉัน
สังเกตหน่อย เพราะฉันก็มีตัวตนเหมือนกัน
หรือที่จริงเธอไม่เคยเห็นฉัน อยู่ในสายตา

สายลมพัดไป ให้เธอเย็นสบาย
พัดกระทบกาย แต่กลับไม่มีคุณค่า
ให้เธอเย็นใจเย็นกาย แค่เพียงชั่วเวลา
แล้วสักพัก ก็ต้องกลายเป็นสิ่งที่ไร้ค่า ต่อไป

เป็นเพียงสายลมเหงา เหงา
ที่ยังคง ความว่างเปล่าในคุณค่า
รู้สึกได้ แต่ไม่เห็น ด้วยสายตา
เป็นได้แค่สายลมที่พัดพา….แต่ไม่ได้มีค่าอะไร

ฉันรู้เสมอว่าเธออยู่ตรงไหน

ฉันรู้เสมอ ว่าเธออยู่ตรงไหน
ไม่สำคัญหรอก ว่าเธอจะอยู่กับใคร
แต่เธอจะอยู่ในใจ ฉันเสมอตลอดเวลา
วันนี้ที่เราจากลา
บนโลกกว้าง อาจดูเงียบเหงา
แต่ยังมี ความทรงจำระหว่างเรา
ที่ไว้คอยปลอบเบา-เบา วันเหงาใจ

ขอแค่นาทีสุดท้าย

ขอแค่ นาทีสุดท้าย ได้พบหน้า
รู้ว่าการ อำลา จะปวดปร่า สักแค่ไหน
เพียงสักครั้ง ให้เธอซาบซึ้ง รอยอาลัย
ขอกอดเธอ ให้อุ่นไอ ที่ฉันจะเก็บไว้ในใจ นานเท่านาน