อย่าแปลกใจ ที่เห็นฉัน ยืนอยู่ตรงหน้า

อย่าแปลกใจ  ที่เห็นฉัน  ยืนอยู่ตรงหน้า
อย่าแปลกใจ กับการกลับมา ของฉัน
อย่ามองด้วยไม่รู้สึกรู้สา  และเงียบงัน
อย่ามองฉัน  ว่าเป็นฝุ่นควัน  ผงธุลี

ในการกลับมา  ของฉัน
เพียงอยากไถ่โทษทัณฑ์  ที่ทำเธอหมดศักดิ์ศรี
วันที่ทำเธอร้องไห้  หัวใจไม่เหลือชิ้นดี
ภาพนั้น  ยังเป็นตราบาปที่  ฝังใจตลอดมา