อย่าเอ่ยว่าเธอไม่รักกัน

อย่าเอ่ยว่าเธอไม่รักกัน
ในขณะที่ฉันยังยืนอยู่ตรงหน้า
ขอให้ฉันเดินจากไปจนลับตา
แล้วเธอจะพร่ำ กี่ร้อยคำเย็นชา ก็ตามใจ

อย่าเอ่ยว่าเธอไม่แคร์
ในขณะที่ฉันยังอ่อนแอ หวั่นไหว
หากฉันไม่อาจ กลืนน้ำตา ได้ต่อไป
ฉันกลัว จะไม่เหลือความงดงามใดๆ ให้จดจำ

อย่าทำเหมือนฉันไม่มีค่า
ในขณะที่ฉันเลือก เป็นฝ่ายลา อย่างเจ็บช้ำ
อย่าตัดรอนด้วยความโหดร้าย ในบางถ้อยคำ
เพราะทุกอย่างที่ฉันเลือกจะทำ…ก็เพื่อเธอ


Leave a comment