คืนหนาว…พราวผ่าน…นานนักหนา

คืนหนาว…พราวผ่าน…นานนักหนา
กี่ลมฟ้า…พัดโบก…โยกหวิวไหว
กี่ตะวัน…ส่องแสง…แดงอำไพ
กี่สายใย…ถักทอผูก…ปลูกสัมพันธ์

กี่ใบหญ้า…ใบไม้…ไหวหวิวโยก
กี่พายุ…พัดโบก…โลกลื่นไหล
กี่นาที…กี่เวลา…พัดพาไป
กี่คน…กี่หัวใจ…ใยไม่จำ

กี่น้ำตา…ที่รินไหล…ไห้อาบน้ำ
กี่ความช้ำ…ตรำอุรา…จำบ้างไหม
กี่ความรัก…กี่คนลวง…บ่วงทำลาย
อีกกี่ครั้ง…จะหยุดใจ…ได้เสียที


Leave a comment